ESG-rapportage is wereldwijd essentieel geworden voor bedrijven, omdat belanghebbenden steeds meer transparantie eisen over de duurzaamheid en ethische impact van ondernemingen. Drie dominante ESG-rapportagestandaarden zijn de Europese duurzaamheidsrapporteringsstandaarden (ESRS), de standaarden van de International Sustainability Standards Board (ISSB) en de standaarden van het Global Reporting Initiative (GRI). Hoewel ze elkaar overlappen in hun doelstellingen om duurzame bedrijfspraktijken te bevorderen, verschillen deze frameworks aanzienlijk in hun toepassing en rapportagebenaderingen. Inzicht in deze onderscheidingen is cruciaal voor bedrijven die zich in het veranderende landschap van ESG-rapportage bewegen.
1. Toepassing: Waar worden ze gebruikt of verplicht?
ESRS:
De ESRS is verplicht gesteld door de CSRD, de rapportagerichtlijn voor duurzaam ondernemen van de Europese Unie. Bedoeld voor gebruik binnen de EU, stelt het gedetailleerde rapportagevereisten voor grote bedrijven en entiteiten van openbaar belang, waaronder beursgenoteerde bedrijven. De introductie markeert de inzet van de EU om de nauwkeurigheid en vergelijkbaarheid van duurzaamheidsrapportages te verbeteren, wat uiteindelijk de doelstellingen van de Europese Green Deal bevordert.
ISSB:
De ISSB-standaarden, ontwikkeld door de International Financial Reporting Standards (IFRS) Foundation, zijn bedoeld om een wereldwijd consistente basis te creëren voor duurzaamheidsrapportages met toelichting, vergelijkbaar met IFRS in de financiële rapportage. Hoewel de standaarden wereldwijde ambities hebben, zijn ze nog niet op grote schaal verplicht. Landen en regio's beslissen afzonderlijk over hun adoptie en integratie in nationale regelgeving. Meer dan 20 landen hebben al aangegeven de standaard te hebben aangenomen, waaronder China, Korea, Brazilië en Zuid-Afrika.
GRI:
Het GRI-raamwerk is de meest gebruikte wereldwijde standaard voor duurzaamheidsrapportage en biedt bedrijven een methode om hun ESG-impact effectief te rapporteren. In tegenstelling tot ESRS, dat regiospecifiek is, of ISSB, dat uniformiteit nastreeft, richt GRI zich op een diverse groep belanghebbenden en wordt erkend in meerdere rechtsgebieden wereldwijd. Het wordt vooral geprefereerd vanwege zijn brede, op belanghebbenden gerichte benadering.
2. Aanpak: Wat is de rapportageaanpak achter de standaard?
ESRS:
Het ESRS hanteert een dubbel materialiteitsperspectief, waarbij zowel financiële materialiteit (hoe duurzaamheidskwesties de financiële prestaties beïnvloeden) als milieu- en sociale materialiteit (hoe de activiteiten van een bedrijf het milieu en de maatschappij beïnvloeden) worden geïntegreerd. Het verplicht de toelichting van toekomstgerichte informatie en kwantitatieve en kwalitatieve gegevens, wat zorgt voor een uitgebreide ESG-rapportage.
ISSB:
De benadering van de ISSB richt zich op ondernemingswaarde en financiële materialiteit, met de nadruk op duurzaamheidsinformatie die de toekomstige cashflows en financiële prestaties van een bedrijf beïnvloedt. Deze aanpak sluit aan bij de belangen van beleggers en zorgt ervoor dat ze relevante informatie ontvangen om goed geïnformeerde beslissingen te nemen. De ISSB streeft naar duidelijkheid en vergelijkbaarheid door overlappende toelichtingen te minimaliseren met een op principes gebaseerde methode.
GRI:
Het GRI-framework benadrukt de inclusiviteit van belanghebbenden en brede verantwoording. Het hanteert een gelaagde rapportagestructuur, inclusief Universele Normen (toepasbaar op alle organisaties), Sectornormen (specifiek voor sectoren) en Onderwerpnormen (gericht op specifieke kwesties). Deze aanpak zorgt ervoor dat Rapporteren worden afgestemd op de unieke context van een bedrijf en de zorgen van stakeholders.
3. Interoperabiliteit is van belang
Alle drie de standaarden bevorderen interoperabiliteit met wereldwijde frameworks om ervoor te zorgen dat multinationale ondernemingen efficiënt aan verschillende rapportageverplichtingen kunnen voldoen. De IFRS Foundation heeft informatie gepubliceerd over interoperabiliteit met zowel de ESRS-standaard als de GRI-standaard. Het doel is om een hoge mate van afstemming tussen de standaarden te bereiken, met een focus op klimaatgerelateerde rapportage.
4. XBRL staat aan de voorhoede
XBRL-taxonomieën zijn beschikbaar voor alle drie de standaarden, waardoor verslaggevers digitale tagging kunnen gebruiken om duidelijke en machineleesbare duurzaamheidsrapportages te faciliteren. De adoptie van XBRL voor deze standaarden verhoogt de efficiëntie van gegevensverzameling, verspreiding en gebruik, en bevordert een naadloze integratie met bestaande financiële datasystemen.
De XBRL-gemeenschap werkt ook aan een technische oplossing om de interoperabiliteit van de standaarden te ondersteunen, genaamd concordance. Hiermee kunnen rapporten die volgens verschillende standaarden zijn gemaakt automatisch worden vergeleken en kunnen (delen van) rapporten automatisch worden omgezet tussen de standaarden.
Het belang begrijpen: Het bevorderen van transparantie, verantwoording en duurzaamheid in wereldwijde bedrijfspraktijken
In een tijdperk waarin ESG-rapportage van het grootste belang is, is het cruciaal voor bedrijven die zich willen aanpassen aan de beste praktijken in de sector en de wettelijke vereisten om de nuances tussen de ESRS-, ISSB- en GRI-standaarden te begrijpen. Elk framework draagt uniek bij aan het landschap van duurzaamheidsrapportage, met specifieke toepassingen, benaderingen, interoperabiliteitsmechanismen en XBRL-taxonomiestructuren. Voor bedrijven zal de keuze van de standaard afhangen van hun geografische locatie, de verwachtingen van belanghebbenden en strategische duurzaamheidsdoelstellingen. Met XBRL-taxonomieën beschikbaar voor alle standaarden, zal digitale duurzaamheidsrapportage eenvoudiger zijn dan ooit tevoren. Ongeacht het gekozen framework blijft het overkoepelende doel hetzelfde: het bevorderen van transparantie, verantwoording en duurzaamheid in wereldwijde bedrijfspraktijken.
Benieuwd naar hoe Lucanet ESG-rapportage aanpakt?